Dynastie finansowe -architekci globalizmu

WIERNI POLSCE SUWERENNEJ

Oligarchia_finansowa_foto_1Historia, ekonomia, politologia i socjologia w dzisiejszych czasach praktycznie nie zajmują się badaniami zarówno przeszłości, jak i teraźniejszości wielkiego prywatnego kapitału.

Historia wielkiego kapitału prywatnego jest potrzebna nie tylko dla znajomości przeszłości, ale także lepszego zrozumienia współczesnego świata , gdyż wiele z rodzin, które odegrały znaczącą rolę w świecie finansów Zachodu w minionych stuleciach, zachowuje swoje znaczenie do dziś.

View original post 5 836 słów więcej

28 uwag do wpisu “Dynastie finansowe -architekci globalizmu

  1. A brief overview of the migration of Jews to the Polish-Lithuanian Commonwealth in the medieval period

    For further reading:

    Antony Polonsky, The Jews in Poland and Russia https://www.google.com/books/edition/Jews_in_Poland_and_Russia/2zmmtAEACAAJ?hl=en

    Bernard Weinryb, The Jews of Poland: A Social and Economic History of the Jewish Community in Poland from 1100 to 1800 https://www.google.com/books/edition/The_Jews_of_Poland/K2DgBdSCQnsC?hl=en&gbpv=0

    Polubienie

  2. „It’s just a mask.”
    „It’s just six feet.”
    „It’s just two weeks.”
    „It’s just non essential businesses.”
    „It’s just non essential workers.”
    „It’s just a bar.”
    „It’s just a restaurant.”
    „It’s just to keep from overwhelming the hospitals.”
    „It’s just to make the cases go down.”
    „It’s just to flatten the curve.”
    „It’s just a few inmates.”
    „It’s just to keep others from getting scared.”
    „It’s just for a few more weeks.”
    „It’s just church, you could still pray.”
    „It’s just a bracelet.”
    „It’s just an app.”
    „It’s just for tracing.”
    „It’s just to let others know you’re safe to be around.”
    „It’s just to let others know who you’ve been in contact with.”
    „It’s just a few more months.”
    „It’s just large gatherings.”
    „It’s just a rare side-effect.”
    „It’s just a vaccine.”
    „It’s just for the vulnerable.”
    „It’s just to protect children.”
    „It’s just a little microchip.”
    „It’s just a blood test.”
    „It’s just a scan.”
    „It’s just for medical information.”
    „It’s just a vaccination certificate.”
    „It’s just like a credit card.”
    „It’s just a few places that don’t take cash.”
    „It’s just so you can travel.”
    „It’s just so you can get your driver’s license.”
    „It’s just so you can vote.”
    „It’s just a few more years.”
    It’s just the NEW WORLD ORDER.

    “It’s just…” – Why I Won’t Submit, penned by Shawn Stephens.

    Polubienie

  3. Żyjemy w czasie wielkiej mistyfikacji (Józef Białek, wyd. Vectory) – relacja filmowa ze spotkania z autorem i wydawcą książek dotyczących życia społeczno-ekonomicznego. (Łódź, 08.09.2021)

    Opublikowany na kanale Opcja TV na YouTube wywiad z Józefem Białkiem został usunięty po paru dniach, zatem jest na stronie wydawnictwa:
    https://wydawnictwowektory.pl/pl/n/13

    Polubienie

  4. Fugger – Banker Who Brought the Habsburgs to Power

    Kings and Generals’ historical animated documentary series on economic history, continues with a video on Jakob Fugger – the German banker and businessman who became one of the richest people of the late medieval period by introducing a number of new business practices and tying his fortune to the rising Habsburgs, financing them in becoming the hegemon power in Europe. His loans were crucial for the Habsburg victory at the battle of Pavia in 1525 (https://youtu.be/mcprW-tXuaA) and the election of Maximilian I. Buy yourself an Emperor?

    Polubienie

  5. How Does No One See What’s Happening…

    What do Henry Kissinger, Queen Elizabeth, David Rockefeller, and arms magnate Basil Zaharoff have in common? They’ve all been accused of being members of the mysterious Illuminati cult. Now, we take a look at the history of an organization so steeped in mystery, that it has spawned endless conspiracy theories over the years. This video is episode 12 from the series „The Real History of Secret Societies”, Presented by Richard Spence. Learn more about the Illuminati at https://www.wondrium.com/youtube

    00:00 Adam Weishaupt Leads Secret Society Meeting in 1776
    02:17 Illuminati Imagery Embedded in Popular Culture
    03:34 Origins of the Term „Illuminati”
    06:52 How Exposure Helped the Illuminati
    07:22 Was Was Adam Weishaupt?
    14:28 Illuminati Members Were Not Equal or Free
    17:35 How Did Weishaupt’s Plan Work in Practice?
    21:04 Illuminati Cults in Middle East, Spain, and France
    25:00 The Illuminati in Literature and Pop Culture

    Polubienie

  6. Ile wspólnego ma kredyt hipoteczny o zmiennym oprocentowaniu z kredytem frankowym? O co tak naprawdę chodzi z tymi kredytami frankowymi? Do wnikliwej analizy zaprosiłem doświadczonego prawnika Roberta Mazura z kancelarii Mazur i wspólnicy.

    Polubienie

  7. W przeszłości interesował się długiem publicznym Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, dziś inwestuje w wydawcę „Rzeczpospolitej”. Kim jest George Soros? O tym na antenie Polskiego Radia 24 mówił historyk prof. Sławomir Cenckiewicz. To żyd Soros chciał powołania FOZZ

    Polubienie

  8. Przez większość społeczeństwa osoby głoszące zagrożenie płynące ze strony osób, grup i prądów intelektualnych dążących do totalnej przebudowy naszego świata i rzeczywistości, zazwyczaj jest traktowana z politowaniem, jako teoria spiskowa czy co najmniej przesada. Jednak wydarzenia ostatnich dwóch lat i radykalne zmiany w życiu społecznym wskazują na to, że w owych „teoriach spiskowych” być może jest ziarno prawdy.
    Niektórzy komentatorzy wskazują na pokrewieństwo kolejnych szalonych pomysłów radykalnych przekształceń obecnego porządku z ideologią marksistowską, która może „poszczycić się” wielkimi osiągnięciami w radykalnej przebudowie społecznej, ekonomicznej i politycznej, czego przykładem w XX wieku był Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. O ile wielu „żołnierzy” nowego porządku szermuje ideologią marksistowską to główni ideolodzy i orędownicy globalnej przebudowy odbiegają od wizji marksistowskiej, gdyż to najczęściej przedstawiciele finansjery tacy jak Klaus Schwab czy Bill Gates.
    Czy znajdujemy się w centrum wielkiej rewolucji, kierowanej przez światowe kręgi finansowe i inne niejawne koterie? O tym w rozmowie z Magdaleną Ziętek-Wielomską.

    Polubienie

  9. Audiobook po polsku
    „Wojna o pieniądz” (2007) – wspólny tytuł serii książek napisanych przez chińskiego ekonomistę prof. Song Hongbing’a.
    Autor przedstawia w nich historię powstania obecnego systemu finansowego. Opisuje kolejne etapy wchodzenia w życie nowych pojęć z dziedziny finansów, jak dług publiczny, czy emisja pieniądza jako zaciągnięcie długu w banku centralnym pod zastaw wpływów z przyszłych podatków. Przedstawia w popularny sposób mechanizm operacji fiskalnych, skutkujących drenażem majątku od średnio zamożnego społeczeństwa poprzez manipulację stopami procentowymi kredytów oraz inflację. Książka opisuje, jaki wpływ na kondycję ekonomiczną społeczeństw poszczególnych krajów miały wielkie korporacje bankowe, poczynając od banków rodziny Rothschildów z czasów wojen napoleońskich i bitwy pod Waterloo do współczesnych wojen i kryzysów finansowych. Według autora banki międzynarodowe uzyskiwały największe zyski przy jednoczesnym zubożaniu lub ruinie społeczeństw całych krajów. Dziać się to miało zawsze podczas kryzysów finansowych, panik giełdowych lub wojen, które w rzeczywistości były inspirowane przez wielkie banki dążące do jak największych zysków.

    Debata „Międzynarodowy system walutowy” z udziałem prof. Song Hongbing’a – autora książki, „Wojna o pieniądz”.
    System walutowy definiuje system bankowy , interesująca debata powiązana z tematem, odbyła sie 29. listopada 2016r w sali kolumnowej Sejmu RP z udziałem prof. Song Hongbing’a (宋鸿兵) – chińskiego ekonomisty , autora głośnych książek z cyklu „Wojna o pieniądz”. W pierwszej części wspomnianej książki, trafnie przewidział kryzys spowodowany, m.in. kredytami hipotecznymi „subprime”, na rynku Stanów Zjednoczonych w 2007 roku.

    Polubienie

  10. Są jakieś sensowne wytłumaczenia, co się dzieje na świecie, w tym na Ukrainie. Chyba to, że Putin oszalał, że rzucił rękawicę całemu światu, to nie wszystko.

    Polubienie

  11. Instytut Badawczy Pro Vita Bona (Rozumieć, by dobrze żyć),
    Magdalena Ziętek-Wielomska: Chiny – szansa czy zagrożenie?

    Social Credit System – narzędzie zniewolenia 1 miliarda 400 milionów Chińczyków?

    Metoda obliczeń udziałów państw w sterowaniu międzynarodowym

    Strona Instytutu Cybernetycznych Analiz Strategicznych:
    http://www.instytut-icas.pl/

    Elisabeth Heresch, Sprzedana Rewolucja. Jak Niemcy Finansowały Lenina, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2010
    Elisabeth Heresch, Geheimakte Parvus: Die gekaufte Revolution
    Aleksandr Parvus (Wiki)

    Zapraszamy do sklepu:
    https://provitabona.pl/sklep/

    Prof. Adam Wielomski: Pęknięcie geopolityczne 2022

    Polubienie

  12. Makro-ekonomista GEORG GAMMON, mówi na temat niemiecko-rosyjskich powiązań w kontekście zaopatrzenia energetycznego. Będzie trochę o czerwonych i zielonych Niemcach, o Rosjanach, o atomie i gazie, a nawet o Klubie Rzymskim.

    The evil business of housing market manipulation (jak przebiega manipulacja cenami na rynkach nieruchomości)

    Polubienie

  13. The U.S. Is Run by a Selfish Oligarchy, a Ruling Elite with a Pretend Democracy & Free Market (1993)

    The Power Elite is a 1956 book by sociologist C. Wright Mills, in which Mills calls attention to the interwoven interests of the leaders of the military, corporate, and political elements of society and suggests that the ordinary citizen is a relatively powerless subject of manipulation by those entities.

    The book is something of a counterpart of Mills’ 1951 work, White Collar: The American Middle Classes, which examines the then-growing role of middle managers in American society. A main inspiration for the book was Franz Leopold Neumann’s book Behemoth: The Structure and Practice of National Socialism in 1942, a study of how Nazism came into a position of power in a democratic state like Germany. Behemoth had a major impact on Mills.

    According to Mills, the eponymous „power elite” are those that occupy the dominant positions, in the dominant institutions (military, economic and political) of a dominant country. Their decisions (or lack thereof) have enormous consequences, not only for the Americans but, „the underlying populations of the world.” The institutions which they head, Mills posits, are a triumvirate of groups that have succeeded weaker predecessors:

    „two or three hundred giant corporations” which have replaced the traditional agrarian and craft economy,
    a strong federal political order that has inherited power from „a decentralized set of several dozen states” and „now enters into each and every cranny of the social structure,” and
    the military establishment, formerly an object of „distrust fed by state militia,” but now an entity with „all the grim and clumsy efficiency of a sprawling bureaucratic domain.”

    Importantly, and as distinct from modern American conspiracy theory, Mills explains that the elite themselves may not be aware of their status as an elite, noting that „often they are uncertain about their roles” and „without conscious effort, they absorb the aspiration to be… The Ones Who Decide.” Nonetheless, he sees them as a quasi-hereditary caste. The members of the power elite, according to Mills, often enter into positions of societal prominence through educations obtained at eastern establishment universities like Harvard, Princeton, and Yale. But, Mills notes, „Harvard or Yale or Princeton is not enough… the point is not Harvard, but which Harvard?”

    Mills identifies two classes of Ivy League alumni, those were initiated into an upper echelon fraternity such as the Harvard College social clubs of Porcellian or Fly Club, and those who were not. Those so initiated, Mills continues, receive their invitations based on social links first established in elite private preparatory academies, where they were enrolled as part of family traditions and family connections. In this manner, the mantle of the elite is generally passed down along familial lines over the generations.

    The resulting elites, who control the three dominant institutions (military, economy and political system) can be generally grouped into one of six types, according to Mills:

    the „Metropolitan 400”: members of historically notable local families in the principal American cities, generally represented on the Social Register
    „Celebrities”: prominent entertainers and media personalities
    the „Chief Executives”: presidents and CEOs of the most important companies within each industrial sector
    the „Corporate Rich”: major landowners and corporate shareholders
    the „Warlords”: senior military officers, most importantly the Joint Chiefs of Staff
    the „Political Directorate”: „fifty-odd men of the executive branch” of the U.S. federal government, including the senior leadership in the Executive Office of the President, sometimes variously drawn from elected officials of the Democratic and Republican parties but usually professional government bureaucrats

    Mills formulated a very short summary of his book: „Who, after all, runs America? No one runs it altogether, but in so far as any group does, the power elite.”

    Commenting on The Power Elite, Arthur M. Schlesinger, Jr. derisively said, „I look forward to the time when Mr. Mills hands back his prophet’s robes and settles down to being a sociologist again.”

    Nonetheless, consideration of the book has become moderately more favorable over time. In 2006, G. William Domhoff wrote, „Mills looks even better than he did 50 years ago”. Mills’ biographer, John Summers, admitted that The Power Elite was „vulnerable to the charge of conspiracy-mongering” but declared that its historical value „seems assured”.

    https://en.wikipedia.org/wiki/The_Power_Elite

    Polubienie

  14. Lewis Lapham: Can America Survive the Rule of a “Stupified Plutocracy”?
    When author and journalist Lewis Lapham, founder of Lapham’s Quarterly and former editor of Harper’s, turned his shrewd gaze on the go-go ‘80s in “Money and Class in America,” he never imagined the era’s avatar of greed would one day become President Donald Trump. Three decades later, Lapham shares his views on the decades-long deterioration of democracy in an interview with INET’s Lynn Parramore. An expanded and revised edition of his book is now available with a new foreward by Thomas Frank from OR Books.

    Polubienie

  15. When Language Is Used to Deceive You: How Doublespeak Distorts Reality and Corrupts Thought (1989)

    Doublespeak is language that deliberately obscures, disguises, distorts, or reverses the meaning of words. Doublespeak may take the form of euphemisms (e.g., „downsizing” for layoffs and „servicing the target” for bombing), in which case it is primarily meant to make the truth sound more palatable. It may also refer to intentional ambiguity in language or to actual inversions of meaning. In such cases, doublespeak disguises the nature of the truth.

    Doublespeak is most closely associated with political language.

    The word is comparable to George Orwell’s Newspeak and Doublethink as used in his book Nineteen Eighty-Four, though the term Doublespeak does not appear there.

    The term „doublespeak” derives from two concepts in George Orwell’s novel Nineteen Eighty-Four, „doublethink” and „Newspeak”, though the term is not used in the book. Another variant, „doubletalk”, also referring to deliberately ambiguous speech, did exist at the time Orwell wrote his book, but the usage of „doublespeak”, as well as of „doubletalk”, in the sense emphasizing ambiguity clearly postdates the publication of Nineteen Eighty-Four. Parallels have also been drawn between doublespeak and Orwell’s classic essay Politics and the English Language, which discusses the distortion of language for political purposes. In it he observes that political language serves to distort and obfuscate reality. Orwell’s description of political speech is extremely similar to the contemporary definition of doublespeak:

    In our time, political speech and writing are largely the defence of the indefensible… Thus political language has to consist largely of euphemism, question-begging and sheer cloudy vagueness… the great enemy of clear language is insincerity. Where there is a gap between one’s real and one’s declared aims, one turns as it were instinctively to long words and exhausted idioms…

    The writer Edward S. Herman cited what he saw as examples of doublespeak and doublethink in modern society. Herman describes in his book Beyond Hypocrisy the principal characteristics of doublespeak.

    Edward S. Herman and Noam Chomsky comment in their book Manufacturing Consent: the Political Economy of the Mass Media that Orwellian doublespeak is an important component of the manipulation of the English language in American media, through a process called dichotomization, a component of media propaganda involving „deeply embedded double standards in the reporting of news.” For example, the use of state funds by the poor and financially needy is commonly referred to as „social welfare” or „handouts,” which the „coddled” poor „take advantage of.” These terms, however, are not as often applied to other beneficiaries of government spending such as military spending. The bellicose language used interchangeably with calls for peace towards Armenia by Azerbaijani president Aliyev after the 2020 Nagorno-Karabakh War were described as doublespeak in media.

    Doublespeak, particularly when exaggerated, can be used as a device in satirical comedy and social commentary to ironically parody political or bureaucratic establishments’ intent on obfuscation or prevarication. The television series „Yes Minister” https://pl.wikipedia.org/wiki/Tak,_panie_ministrze is notable for its use of this device. Oscar Wilde was an early proponent of this device and a significant influence on Orwell.

    William D. Lutz has served as the third chairman of the Doublespeak Committee since 1975. In 1989, both his own book Doublespeak and, under his editorship, the committee’s third book, Beyond Nineteen Eighty-Four, were published. Beyond Nineteen Eighty-Four consists of 220 pages and eighteen articles contributed by long-time Committee members and others whose bodies of work have contributed to public understanding about language, as well as a bibliography of 103 sources on doublespeak. Lutz was also the former editor of the now defunct Quarterly Review of Doublespeak, which examined the use of vocabulary by public officials to obscure the underlying meaning of what they tell the public. Lutz is one of the main contributors to the committee as well as promoting the term „doublespeak” to a mass audience to inform them of its deceptive qualities. He mentions:

    There is more to being an effective consumer of language than just expressing dismay at dangling modifiers, faulty subject and verb agreement, or questionable usage. All who use language should be concerned whether statements and facts agree, whether language is, in Orwell’s words, „largely the defense of the indefensible” and whether language „is designed to make lies sound truthful and murder respectable, and to give an appearance of solidity to pure wind”.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Doublespeak
    Termin „podwójna mowa” wywodzi się z dwóch pojęć zawartych w powieści George’a Orwella „ Nineteen Eighty-Four ”, „ dwójmyślenia ” i „ nowomowa ”, chociaż termin ten nie jest używany w książce. Inny wariant, „podwójna mowa”, również odnoszący się do celowo dwuznacznej mowy, istniał w czasie, gdy Orwell pisał swoją książkę, ale użycie „podwójnej mowy” oraz „nowomowy” w sensie podkreślającym niejednoznaczność, jest wyraźne w publikacji Nineteen Eighty-Four. Nakreślono również paralele między podwójną mową a klasycznym esejem Orwella „Polityka i język angielski”, który omawia zniekształcanie języka dla celów politycznych. Zauważa w nim, że język polityczny służy do zniekształcania i zaciemniania rzeczywistości. Orwellowski opis mowy politycznej jest niezwykle podobny do współczesnej definicji podwójnej mowy:

    „W naszych czasach mowa polityczna i pismo są w dużej mierze obroną tego, co nie do obrony… Tak więc język polityczny musi w dużej mierze składać się z eufemizmu, błagania o pytania i czystej niejasności… wielkim wrogiem jasnego języka jest nieszczerość. Tam, gdzie istnieje przepaść między celami rzeczywistymi a deklarowanymi, instynktownie zwraca się ku długim słowom i wyczerpanym idiomom…”

    Pisarz Edward S. Herman przytoczył to, co uważał za przykłady podwójnej mowy i podwójnego myślenia we współczesnym społeczeństwie. Herman opisuje w swojej książce Beyond Hypocrisy główne cechy podwójnej mowy:

    „To, co jest naprawdę ważne w świecie podwójnej mowy, to umiejętność kłamstwa, świadomie lub nieświadomie, i uchodziło to na sucho; oraz umiejętność posługiwania się kłamstwami oraz selektywnego wybierania i kształtowania faktów, blokowania tych, które nie pasują do agendy lub programu”.

    Doublespeak to język, który celowo zaciemnia , maskuje, zniekształca lub odwraca znaczenie słów. Doublespeak może przybierać formę eufemizmów (np. „redukcja” w przypadku zwolnień i „obsługa celu” w przypadku bombardowania ), w którym to przypadku ma na celu przede wszystkim sprawienie, by prawda brzmiała przyjemniej. Może również odnosić się do zamierzonej niejednoznaczności w języku lub do rzeczywistych odwróceń znaczeń. W takich przypadkach podwójna mowa maskuje naturę prawdy. Doublespeak najbardziej kojarzy się z językiem politycznym.

    Nagroda Doublespeak
    https://en.wikipedia.org/wiki/Doublespeak_Award
    Doublespeak, jest często używany przez polityków do realizacji ich programu. Nagroda Doublespeak jest „ironicznym hołdem dla mówców publicznych, którzy utrwalili język, który jest rażąco zwodniczy, wymijający, eufemistyczny, mylący lub egocentryczny”. Wydawana jest przez Krajową Radę Nauczycieli Języka Angielskiego (NCTE) od 1974 r. Laureatami Nagrody Doublespeak są zazwyczaj politycy, administracja państwowa lub resorty. Przykładem tego jest Departament Obrony Stanów Zjednoczonych, który zdobył tę nagrodę trzykrotnie w latach 1991, 1993 i 2001. W przypadku nagrody w 1991 r. Departament Obrony Stanów Zjednoczonych „zgarnął pierwsze sześć miejsc w pierwszej dziesiątce Doublespeak” za używanie eufemizmów, takich jak „obsługa celu” (bombardowanie) i „pakiety siłowe” (samoloty bojowe). Wśród innych spornych zwrotów znalazły się „trudne ćwiczenia w stosunkach pracy”, co oznacza strajk, oraz „znaczący spadek produkcji ogółem”, próba uniknięcia wypowiedzenia słowa „recesja”.

    Przykłady:
    W polityce
    Edward S. Herman i Noam Chomsky komentują w swojej książce Manufacturing Consent: the Political Economy of the Mass Media , że ​​orwellowska podwójna mowa jest ważnym elementem manipulacji językiem angielskim w amerykańskich mediach poprzez proces zwany dychotomizacją, element propagandy medialnej obejmujące „głęboko osadzone podwójne standardy w przekazywaniu wiadomości”. Na przykład, korzystanie z funduszy państwowych przez biednych i potrzebujących jest powszechnie określane jako „ opieka społeczna ” lub „ jałonki ”, z których „wykorzystują” „rozpieszczani” biedni. Terminy te jednak nie są tak często stosowane do innych beneficjentów wydatków rządowych, takich jak wydatki wojskowe.Wojowniczy język używany zamiennie z wezwaniami Azerbejdżanu i prezydenta Alijewa do pokoju wobec Armenii po wojnie w Górskim Karabachu w 2020 r . był opisywany w mediach jako dwumowa.

    W reklamie
    Reklamodawcy mogą używać podwójnej mowy do maskowania swoich zamiarów handlowych przed użytkownikami, ponieważ ochrona użytkowników przed reklamami staje się coraz bardziej zakorzeniona. Niektórzy próbują przeciwdziałać tej technice za pomocą wielu systemów oferujących różne poglądy i informacje w celu podkreślenia manipulacyjnych i nieuczciwych metod stosowanych przez reklamodawców. Według Jacquesa Ellula „celem nie jest nawet modyfikowanie ludzkich poglądów na dany temat, a raczej osiągnięcie zgodności w sposób, w jaki ludzie się zachowują”. Demonstruje ten pogląd, podając przykład z reklamy leków. Użycie podwójnej mowy w reklamach spowodowało wzrost produkcji aspiryny o prawie 50 procent z ponad 23 milionów funtów w 1960 roku do ponad 35 milionów funtów w 1970 roku.

    w komedii
    Podwójna mowa, szczególnie przesadzona, może być wykorzystana w satyrycznej komedii i komentarzu społecznym, by ironicznie parodiować zamiary politycznych lub biurokratycznych establishmentów dotyczące zaciemniania lub wykręcania się. Serial telewizyjny „Yes Minister” https://pl.wikipedia.org/wiki/Tak,_panie_ministrze wyróżnia zastosowanie tego urządzenia. Oscar Wilde był wczesnym orędownikiem tego urządzenia i miał znaczący wpływ na Orwella.

    Wzorzec
    Ten wzór został sformułowany przez Hugh Ranka i jest prostym narzędziem przeznaczonym do nauczania podstawowych wzorów perswazji stosowanych w propagandzie politycznej i reklamie komercyjnej. Funkcją wzorca intensyfikacja/pomniejszanie nie jest dyktowanie, o czym należy dyskutować, ale zachęcanie do spójnego myślenia i systematycznej organizacji. Wzór działa na dwa sposoby: intensyfikując i bagatelizując. Wszyscy ludzie się intensyfikują, a dzieje się to poprzez powtarzanie, skojarzenie i kompozycję. Pomijanie jest zwykle dokonywane poprzez pomijanie, dywersję i zamieszanie, gdy komunikują się słowami, gestami, liczbami itp. Osoby mogą lepiej radzić sobie ze zorganizowaną perswazją, rozpoznając powszechne sposoby, w jakie komunikacja jest intensyfikowana lub bagatelizowana, aby przeciwdziałać podwójnej mowie.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s