Komunikacja Wewnętrzna w Organizacjach [abstrakt]

  Autor: Maciej P. Krzystek – socjolog komunikacji i mass mediów

MCAAP15Y5CAS73NC1CAJNSEWECA4AT9F2CALQJLSZCA9NJ4X4CAZNCVZ6CAHI36QMCA0GA2VLCARLTVCGCAV6WJ7ZCAD3UPK0CADNGJHQCASOWRB8CA7Y8Z86CA8TMOG1CASZNTL0CATUNJWZCAQSKZM8

 Jedną z właściwości człowieka jest odczuwanie potrzeb, które wywołują u ludzi działania zmierzające do ich zaspokojenia lub wygaszenia. Człowiek, dążąc do zaspokojenia swych potrzeb, odbiera rozmaite bodźce pochodzące z otaczającego świata, co można nazwać procesem komunikacyjnym. Nadawcą komunikatów w postaci bodźców jest otoczenie, człowiek zaś jest ich odbiorcą. Bodźce wywołują odpowiednie reakcje organizmu człowieka, jako pochodne sygnałów z otoczenia. Jednak tylko część tych sygnałów ma pewne znaczenie w procesie zaspokajania, czy wygaszania potrzeb. Oczywiście liczne potrzeby mają różną skalę ważności dla człowieka. Konieczność zaspokojenia ważniejszych spycha na dalszy plan pozostałe. Człowiek w kontekście społecznym ujawnia inne potrzeby niż poza nim. Społeczeństwo wpływa nie tylko na sposób zaspokajania potrzeb, ale także na samo zjawisko ich występowania.

Kontakty społeczne powodują także u jednostek powstawanie określonej hierarchii potrzeb. Na przykład sposób wychowania, warunki życia, czy hierarchia wartości uznawanych w danym społeczeństwie (rodzinie) w sposób bezpośredni wpływają na osobowość jednostki i w ten sposób na jej potrzeby. Oprócz potrzeb biologicznych istotna jest także potrzeba kontaktów z innymi ludźmi, dzięki którym odczuwają i zaspokajają potrzeby wyższego rzędu. Jednakże funkcjonowanie jednostki w społeczeństwie, a więc zaspokajanie potrzeby kontaktu wymaga od ludzi porozumiewania się, które jest tworzywem procesów społecznych, więzi społecznych, rozwoju kultury itd. Sposób porozumiewania się ludzi może nie tylko prowadzić do zaspokojenia potrzeby afiliacji współpracy, ale i do konfliktów. Grupa społeczna, jaką jest komórka organizacyjna, czy przedsiębiorstwo, w której funkcjonuje jednostka, określa standardy porozumiewania się, czyli kulturę organizacyjną, dominujący styl zarządzania itp. To właśnie one określają zakres porozumiewania się, a sprawność komunikowania się w grupie przesądza o jej skuteczności działania.

            Zatem nie należy bagatelizować rangi problemów komunikacji nie tylko  w wymiarze jednostki ludzkiej, jaką jest pracownik, ale i w wymiarze grupowym – społecznym (przedsiębiorstwo, społeczeństwo). K. Perechuda utożsamia komunikację społeczną w organizacji z konfrontacją, utrzymywaniem i wymianą systemów wartości, postaw, motywów i zachowań organizacyjnych, wartości tworzonych przez poszczególne jednostki oraz zespoły pracownicze.

W przedsiębiorstwach można wyróżnić trzy rodzaje komunikacji społecznej, tj. współpracy (kooperacji pozytywnej), walki (kooperacji negatywnej) i negocjacji (gry celowościowej) . Dlatego zagadnienia informacji i komunikowania się zajmują centralne miejsce zarówno w funkcjonowaniu społeczeństw, grup społecznych, jak  i organizacji. Według szacunków ok. 60% populacji zawodowo czynnej jest związana z procesami informacyjnymi i komunikacją, z technologią informacji i komunikowania, a wymiana usług i sprzętu telekomunikacyjnego stają się coraz bardziej znaczącym aspektem wymiany handlowej . W tym kontekście pojawia się nowy wymiar komunikowania, a mianowicie międzykulturowy, jako akt rozumienia i bycia rozumianym przez audytorium o innej kulturze.

Wiedza w zakresie komunikowania się, metod i zasad wspomagających procesy komunikacyjne w przedsiębiorstwach i innych instytucjach staje się niezbędna dla każdego menedżera. Menedżerowie, większość swojego czasu pracy, poświęcają komunikowaniu się, zatem powinni oni posiadać specyficzne umiejętności w zakresie mówienia i słuchania. Komunikacja formalna w przedsiębiorstwie funkcjonuje obok nieformalnej, która może być przez menedżerów wykorzystywana w celach zarządzania, np. poprzez zorganizowanie sieci przepływu pogłosek.

W procesach komunikowania się partnerzy przyjmują bardzo różne postawy  i zachowania, z których najbardziej pożądane są postawy asertywne. Jednym z istotnych kierunków badania stanu organizacji i zarządzania w przedsiębiorstwie jest analiza systemu informacji menedżerskiej, a badanie tego typu problemów ma na celu rozpoznanie zasobów informacyjnych oraz ocenę zorganizowania działalności informacyjnej w związku z zadaniami i potrzebami kierownictwa na różnych szczeblach zarządzania. W Niemczech z wielkim powodzeniem stosowane są metody analizy systemu komunikacji „KSS” i analiza wartości informacji komunikowania „KIWA” .

           

Więcej wyjaśnień z tematyki komunikacji wewnętrznej można znaleźć w prekursorskiej i kompleksowej (na 180 stron) pracy pisemnej autora w ujęciu socjologii krytycznej z 2002 r. o tytule „Komunikacja wewnętrzna jako element public relations na przykładzie TUiR „Warta” S.A. O/Szczecin”.

Całość została opublikowana w sieci i większość zagadnień jest wciąż aktualna. Zobacz: magisterka

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s